امروز پنج سال از نخستین حمله موشکی ارتش ارمنستان به شهر گنجه در جریان جنگ دوم قاراباغ میگذرد.
در ۴ اکتبر ۲۰۲۰، حدود ساعت ۱۰ صبح، موشکهای دشمن به مناطق مسکونی این شهر - دومین شهر بزرگ آزربایجان - اصابت کردند و خانهها، ساختمانهای تاریخی و زیرساختهای شهری را ویران ساختند.
در این حمله، تونار قوشقار اوغلو علیاُف شهید و ۳۲ غیرنظامی زخمی شدند.
در طول جنگ دوم قاراباغ، گنجه در مجموع پنج بار (۴، ۵، ۸، ۱۱ و ۱۷ اکتبر) هدف حملات موشکی و توپخانه سنگین قرار گرفت؛ حملاتی که جان ۲۶ غیرنظامی را گرفت و ۱۷۵ نفر را زخمی کرد.
«مصطفی اکرامی» به شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو شهرستان مشگینشهر احضار شد
«مصطفی اکرامی گیگلو» فعال آزربایجان طی ابلاغیهای که از طریق سامانه ثنا قوه قضاییه دریافت کرده مقرر گردیده جهت دفاع از اتهام انتسابی به شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو شهرستان مشگینشهر مراجعه نماید
اتهام این فعال آزربایجانی در ابلاغیه صادره «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی»، «نشر اکاذیب» و «توهین به رهبری» عنوان گردیده است و ایشان باید ۱۶ مهرماه ۱۴۰۴ جهت دفاع از اتهامات مذکور در شعبه به شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو شهرستان خیاو(مشگینشهر) مراجعه نماید.
این فعال آزربایجانی صبح روز یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، توسط نیروهای اطلاعاتی در شهر مشگینشهر (خیاو) استان اردبیل بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل و در نهایت در ۱۸ خردادماه با تودیع وثیقه یک میلیارد تومانی تا پایان مراحل دادرسی کیفری به طور موقت آزاد شده بود
بازداشت فهیمه سلطانی دانشجوی حقوق دانشگاه اصفهان برای تحمل یکسال حبس
۸خرداد ۱۴۰۴- فهیمه سلطانی، دانشجوی رشته حقوق دانشگاه اصفهان، روز چهارشنبه ۷ خرداد ۱۴۰۴ برای تحمل حکم یک سال حبس به زندان دولتآباد اصفهان منتقل شد. این دانشجوی ورودی سال ۱۴۰۰، که پیشتر در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و همچنین در سال ۱۴۰۳ بازداشت شده بود، به دلیل فعالیتهای مسالمتآمیز و انتقاد از سیاستهای سرکوبگرانه بارها مورد آزار نهادهای امنیتی قرار گرفته است.
روز جهانی معلم در ایران: زیر سایه سرکوب و تبعیض علیه معلمان
روز جهانی معلم، نمادی از پاسداشت یا یادآوری سرکوب؟
صدای بازداشت شدگان ایران، یکشنبه ۱۳مهرماه ۱۴۰۴- هر سال ۵ اکتبر (۱۳ مهر) به عنوان روز جهانی معلم توسط یونسکو گرامی داشته میشود. این روز از سال ۱۹۹۴ میلادی برای قدردانی از تلاشهای معلمان، دفاع از حقوق حرفهای آنها و تأکید بر نقش کلیدیشان در ساخت آینده جوامع نامگذاری شده است. در سراسر جهان، این روز فرصتی برای جشن گرفتن دستاوردها و مطالبه حقوق معلمان است، اما در ایران، روز جهانی معلم بیشتر به یادآوری نقض سیستماتیک حقوق معلمان تبدیل شده است. معلمان ایرانی، که نقش محوری در تحولات اجتماعی و فرهنگی داشتهاند، با فشارهای امنیتی، اخراجهای گسترده و تبعیضهای جنسیتی و اقتصادی روبرو هستند. این وضعیت، به ویژه پس از قیام سراسری ۱۴۰۱، شدت گرفته و نشاندهنده ترس رژیم از اعتراضات صنفی است. در حالی که جهان معلمان را ارج مینهد، در ایران آنها زیر سایه سرکوب قرار دارند.
شهربانو اسدی
اخراج شهربانو اسدی: نمادی از فشار بر فعالان صنفی
در تازهترین نمونه از این سرکوبها، دیوان عدالت اداری در حکمی بحثبرانگیز، رای به اخراج شهربانو اسدی، دبیر زبان و ادبیات فارسی در ناحیه ۲ آموزش و پرورش رشت، صادر کرده است. خانم اسدی، که از فعالان شناختهشده صنفی معلمان است، با تأیید رأی «هسته گزینش» وزارت آموزش و پرورش در شعبه ۲۸ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری، از ادامه خدمت محروم شد. این در حالی است که دیوان عدالت اداری پیشتر رأی هسته گزینش را به دلیل «فقدان استناد قانونی و نبود مدارک مستدل» لغو کرده بود، اما وزارت آموزش و پرورش بر اخراج او اصرار ورزید. این اقدام، بخشی از سیاست کلی وزارتخانه برای خاموش کردن صدای منتقدان است، به جای رسیدگی به مطالبات واقعی معلمان مانند بهبود حقوق و شرایط کاری.
در ایران، نظام آموزشی بیش از آنکه بر آموزش تمرکز داشته باشد، به دستگاهی امنیتی تبدیل شده است. هیئتهای تخلفات اداری و حراستها به عنوان بازوی نیروهای امنیتی عمل میکنند و ابزارهایی مانند اخراج، بازخرید، تعلیق و حتی زندان برای سرکوب معلمان به کار میروند. اعتراضات صنفی اغلب به عنوان «جرائم علیه امنیت ملی» تلقی شده و احکام سنگینی صادر میشود. بر اساس گزارشها، دستکم ۴۵ معلم و فعال صنفی در تابستان ۱۴۰۴ (از نیمه خرداد تا ۲۸ شهریور) بازداشت، احضار یا بازجویی شدند، بدون رعایت اصول دادرسی عادلانه. این موج سرکوب در استانهای کرمان، کردستان، گیلان، آذربایجان غربی، اصفهان و تهران گسترده بود و نشاندهنده هراس رژیم از تداوم اعتراضات است.
در این میان، معلمان زن علاوه بر فشارهای صنفی، با تبعیضهای جنسیتی روبرو هستند،
در کرمان (۱۴ مرداد ۱۴۰۴): هشت معلم، شامل پنج زن (فاطمه یزدانی، میترا نیکپور، زهرا عزیزی، لیلا افشار و شهناز رضایی شریفآبادی) و سه مرد (مجید نادری، حسین رشیدی زرندی و محمدرضا بهزادپور)، به اتهامات امنیتی مانند «عضویت در گروه معاند» و «تبلیغ علیه نظام» محکوم شدند. احکام اولیه مجموعاً ۸ سال و نیم زندان بود، اما در تجدیدنظر، برای زنان به پرداخت ۷۰۰ میلیون ریال جریمه نقدی تغییر یافت – ابزاری برای سرکوب اقتصادی که معیشت خانوادهها را هدف قرار میدهد.
معلمان کرمان
در کردستان (۲۹ مرداد ۱۴۰۴): هیئت تجدیدنظر وزارت آموزش و پرورش احکام بازنشستگی اجباری، اخراج و انفصال برای ۱۳ معلم صادر کرد.
برای مثال، امید شاهمحمدی (با سابقه بالا) به اخراج دائم محکوم شد، پرویز نصیبی به تبعید و انفصال، و هوشیار بابایی به بازنشستگی اجباری با تنزل رتبه. همچنین، نسرین کریمی (فوقلیسانس جامعهشناسی با ۲۷ سال سابقه) به بازنشستگی اجباری با تنزل دو رتبه، و لیلا زارعی (لیسانس آموزش ابتدایی با ۳۰ سال سابقه) به خلع از سمت و بازنشستگی با کاهش رتبه محکوم شدند.
صدای بازداشت شدگان ایران، شنبه ۱۲مهرماه ۱۴۰۴- به گزارش خبرگزاری حکومتی میزان، بامداد شنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۴، هفت زندانی سیاسی در زندانهای سپیدار اهواز و قزلحصار کرج اعدام شدند.
اسامی زندانیان اعدامشده عبارتند از: علی مجدم، معین خنفری، سید سالم موسوی، محمدرضا مقدم، عدنان آلبوشوکه (غبیشاوی)، حبیب دریس و سامان محمدی خیاره.
سید سالم موسوی
حبیب دریس
عدنان غبیشاوی
محمدرضا مقدم
معین خنفری
علی مجدم
سامان محمدی خیاره
در باره زندانیان سیاسی اعدام شده:
علی مجدم
علی مجدم، ۴۲ ساله، متاهل و پدر سه فرزند، از اهالی کوت سیدصالح اهواز بود. او در ۲۰ بهمن ۱۳۹۷ توسط اداره اطلاعات بازداشت شد و پس از ۶۳ روز نگهداری در سلول انفرادی، به زندان شیبان منتقل شد. مجدم به اتهاماتی از جمله «شرکت در عملیات مسلحانه علیه نیروهای امنیتی»، «اقدام علیه امنیت کشور»، «ارتباط با خارج» و «تشکیل گروه مخالف نظام» و تشکیل گروه مسلحانه، در شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز محاکمه شد. در ۲۵ بهمن ۱۴۰۱، او و پنج زندانی دیگر به اتهام محاربه به اعدام محکوم شدند.
معین خنفری
معین خنفری، ۳۰ ساله و از اهالی کوت سیدصالح اهواز، در سال ۱۳۹۸ در یک پرونده گروهی بازداشت شد. او در دوران بازجویی تحت شکنجههای شدید قرار گرفت و در نهایت در ۲۵ بهمن ۱۴۰۱ به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد.
محمدرضا مقدم
محمدرضا مقدم، ۳۴ ساله و اهل شادگان، در بهمن ۱۳۹۷ بازداشت شد. او نیز تحت شکنجههای شدید قرار گرفت و در ۲۵ بهمن ۱۴۰۱ به اتهام محاربه به اعدام محکوم گردید.
سید عدنان موسوی غبیشاوی
سید عدنان موسوی غبیشاوی، ۳۰ ساله و اهل شادگان، جوانترین عضو گروه محکومان بود. او در بهمن ۱۳۹۷ بازداشت شد و پس از شکنجههای شدید، در ۲۵ بهمن ۱۴۰۱ به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد.
حبیب دریس و سید سالم موسوی
این دو زندانی تا شامگاه ۱۱ مهر ۱۴۰۴ در زندان شیبان نگهداری میشدند، اما بهطور ناگهانی به زندان سپیدار منتقل شده و بامداد ۱۲ مهر اعدام شدند. اتهامات آنها شامل عضویت در گروه «حرکة النضال» و حمله به مقرهای نظامی بسیج و سپاه بود.
سامان محمدی خیاره
سامان محمدی خیاره، ۳۶ ساله و اهل سنندج، در سال ۱۳۸۸ بازداشت شد. او به اتهام محاربه محکوم به اعدام شده بود، اما دیوان عالی این حکم را به دلیل نبود ادله کافی نقض کرد. با این حال، تحت فشار نهادهای امنیتی، او بار دیگر به اعدام محکوم شد. محمدی بارها تأکید کرده بود که اعترافاتش تحت شکنجه و فشار اخذ شده و اتهامات قتل و مشارکت در عملیات مسلحانه را رد کرده بود.
اتهامات و زمینهها
این هفت زندانی به اتهاماتی از جمله قتل دو مأمور نیروی انتظامی، یک بسیجی و یک سرباز در بندر خمینی و همچنین عضویت در گروههای مخالف نظام محکوم شده بودند. برخی از این زندانیان، از جمله علی مجدم و هم پروندهایهایش، متهم به شرکت در عملیات مسلحانه در سال ۱۳۹۷ بودند. آخرین جلسه دادگاه این گروه در ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ بهصورت آنلاین برگزار شد.
لازم به ذکر است که در یک رکورد بیسابقه قضائیه رژیم، در سپتامبر ۲۰۲۵ دستکم ۲۰۰ زندانی شامل ۶ زن را به چوبههای دار آویختند که بالاترین تعداد در یک ماه در ۳۶ سال گذشته است. شمار اعدامها در این ماه حدود ۵/۲ برابر سپتامبر ۲۰۲۴ با ۸۴ اعدام و ۷ برابر سپتامبر ۲۰۲۳ با ۲۹ اعدام است.
به این ترتیب شمار اعدامها در ۹ ماه اول سال ۲۰۲۵ دستکم به ۱۲۰۰ زندانی رسیده است. این درحالیست که در تمام سال گذشته میلادی ۱۰۰۱ زندانی اعدام شدهاند. تعداد اعدامها در دوره پزشکیان به ۱۸۹۲ تن میرسد.
اعدام در ایران نه راهحلی برای جرائم، بلکه ابزاری کلیدی برای سرکوب جامعه و خفه کردن صدای اعتراضات است. در ماههای اخیر، با اوجگیری نارضایتی عمومی در شهرهای مختلف ، رژیم با افزایش اعدامها سعی در ایجاد فضای ترس و وحشت داشته است. اما تاریخ نشان داده که این روش دیگر اثر ندارد. اعتراضات مردمی و شعارهای شبانه همچنان ادامه دارد و مخالفت با اعدامها بلندتر از همیشه شنیده میشود.
نقض تعهدات بینالمللی
ماده ششم میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران نیز آن را امضا کرده است، اجرای حکم اعدام را تنها در جرائم بسیار سنگین و با رعایت کامل ضمانتهای محاکمه عادلانه مجاز میداند. بااینحال، در بسیاری از موارد:
عدم شفافیت: فقدان شفافیت در روند قضایی و محدودیتهای حقوقی متهمان، اصول محاکمه عادلانه را نقض میکند.
دادگاههای غیرمستقل: صدور احکام در دادگاههایی که فاقد استقلال قضایی هستند، مغایر با تعهدات بینالمللی حقوق بشری است.
در ادامه سركوب زندانيان اهل سنت، دادكاه انقلاب تهران نسيمه اسلاﻢﺯھى، زن بلوﭺ۱۴سالﷲ، همسرش #ارسلانشيخى، و فردى به
نام حسن را به اتهام لامحاربه؟ به اعدام محكوم كرد. اين زوج، شهريور ٢: در ملارد كرج همراه با فرزند خردسالشان بازداشت شدند. روند بازداشت و محاكمه آنان با نقض كسترده اصول دادرس عادلانه، بازجويى طولانى ادر بند ٠ه اوين، و محروميت از وكيل تعييني همراه بوده است، نسيمه كه هنگام ﭭﹹبازداشت باردار بود، فرزندش را در زندان به دنيا آورد و اكنون با نوزادش در شرايط دشوار زندان ۔قرچك نگهدارى مىشود.
اعدام ۳ زندانی در زندانهای بیرجند، کرج، زنجان
صدای بازداشت شدگان ایران، شنبه ۱۲مهرماه ۱۴۰۴- در ادامه موج اعدامهای جنایتکارانه ۳ زندانی در زندانهای بیرجند، قزلحصار کرج و زنجان اعدام شدند. بر اساس آخرین گزارشها تعداد اعدامهای صورت گرفته در مهرماه به ۸۷ زندانی رسیده است. روزانه بیش از ۷ تن و هر ۳ ساعت یک زندانی در زندانهای ایران اعدام شدهاند
از آنجا که بازشناسی حرمت ذاتی آدمی و حقوق برابر و سلب ناپذیر تمامی اعضای خانواده ی بشری بنیان آزادی، عدالت و صلح در جهان است. از آنجا که بی اعتنایی و تحقیر حقوق انسان به انجام کارهای وحشیانه انجامیده به طوری که وجدان آدمی را در رنج افکنده است. از آنجا که پدید آمدن جهانی که در آن تمامی ابناء بشر از آزادی بیان و عقیده برخوردار باشند و به رهایی از هراس و نیازمندی رسند، به مثابه عالیترین آرزوی همگی انسانها اعلام شده است.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبین نهادهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جامعه ایران بر اساس اصول و ضوابط اسلامی است که انعکاس خواست قلبی امت اسلامی میباشد. ماهیت انقلاب عظیم اسلامی ایران و روند مبارزه مردم مسلمان از ابتدا تا پیروزی که در شعارهای قاطع و کوبنده همه قشرهای مردم تبلور مییافت این خواست اساسی را مشخص کرده و اکنون در طلیعه این پیروزی بزرگ، ملت ما با تمام وجود نیل به آنرا میطلبد.
