‏نمایش پست‌ها با برچسب #انسانیت. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب #انسانیت. نمایش همه پست‌ها

۱۴۰۵ آبان ۲۸, پنجشنبه

محاکمه های غیرعادلانه در تدارک اعدام معترضین

 

حکم اعدام برای دو شهروند معترض کرد و فراخوان نمایندگان مجلس برای اعدام معترضین

در حالی که قضائیه حکومت ایران صدور احکام اعدام برای معترضین زندانی را آغاز کرده است، نمایندگان مجلس با امضای بیانیه ای از قوه قضائیه خواستار شدت عمل و اعدام معترضین شدند.

حکم محاربه برای خواننده کرمانشاهی

روز شنبه هفتم آبان ۱۴۰۱ جلسه دادگاه سامان یاسین خواننده کرد به ریاست قاضی صلواتی در دادگاه عمومی و انقلاب تهران برگزار شد. سامان یاسین در این دادگاه به «محاربه از طریق کشیدن کلت کمری و شلیک ۳ تیر» و «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» متهم شد.

این درحالیست که براساس فیلمی که از دادگاه او منتشر شده او روبروی قاضی صلواتی اذعان می‌دارد که تنها دارای یک تفنگ بادی بوده است. حتی قاضی صلوتی او را به داشتن ۱۱ سابقه کیفری متهم می‌کند و او آن را رد می‌کند.

اتهام «محاربه» از جمله اتهاماتی است که برای متهم خطر صدور اعدام دارد.

سامان یاسین، خواننده ۲۷ ساله اهل کرمانشاه در تاریخ ۱۰ مهرماه در ارتباط با اعتراضات مردمی در تهران بازداشت شده بود. وی ترانه‌های بسیاری در اعتراض به وضعیت اجتماعی-سیاسی جامعه داشته و از اعتراضات سراسری اخیر نیز حمایت کرده است.

جلسه دادگاه این خواننده همراه با هشت شهروند بازداشت شده دیگر به‌نام‌های محمد قبادلو، محسن رضازاده قراقلو، سعید شیرازی، محمد بروغنی، ابوالفضل مهری، حسین حاجی‌لو، منوچهر مهمان نواز و سهیل خوشدل برگزار گردید.

این هنرمند کُرد از زمان بازداشت تا کنون از حق داشتن وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده است و برای انجام اعترافات اجباری تحت فشار و شکنجه‌های شدید جسمی و روحی قرار گرفته است.

سامان یاسین در تاریخ ۱۰ مهر پس از بازداشت به دادسرای امنیت مستقر در زندان اوین انتقال و پس از آن به زندان فشافویه منتقل شد. او پس از حدود دو هفته نگهداری در زندان فشافویه به زندان اوین تهران منتقل شده است.

خطر قریب الوقوع اعدام یک شهروند کُرد

دستگاه قضایی رژیم ایران، توحید درویشی یک شهروند کُرد اهل شهرستان خوی را به اعدام محکوم کرد.

 توحید درویشی روز شنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۱ (۱۵ اکتبر ۲۰۲۲) در جریان اعتراضات و قیام مردمی شهر تبریز بازداشت شد. وی بدون داشتن وکیل و تضمینات حداقلی ناظر بر حقوق متهم در یک رسیدگی کیفری به اعدام محکوم شده است.

توحید درویشی، ٢٧ ساله متاهل و پدر دو فرزند، راننده (مسافرکش) است. وی روز بازداشت در حالی که اتومبیلش در خیابان خاموش شده و از یک پمپ‌بنزین یک گالن بنزین خریده و به سوی اتومبیل خود می‌رفت توسط نیروهای حکومتی همراه با خشونت بازداشت شد.

حکم اعدام توحید درویشی به طور شفاهی و بدون طی کردن هرگونه پروسه صحیح قانونی به وی ابلاغ شد. رئیس شعبه ضمن ابلاغ این حکم به خانواده وی، آنها را مورد بی‌احترامی و تهدید قرار داده و از شعبه بیرون کرد.

توحید درویشی در حال حاضر در زندان مرکزی تبریز محبوس و از لحاظ روحی و روانی به شدت تحت فشار است. وی از زمان بازداشت تحت شکنجه‌های جسمانی و روانی شدید قرار داشته و به هیچ عنوان از حقوق حداقلی یک متهم در رسیدگی کیفری از جمله دسترسی به خدمات حقوقی و وکیل، اطلاع به خانواده و رسیدگی درمانی برخوردار نبوده است.

درخواست فوری 227 نماینده از قوه قضائیه برای اعدام معترضین

خبرگزاری ایسنا ۱۵آبان گزارش کرد که روز یکشنبه ۲۲۷نفر از اعضای مجلس در نامه ای خطاب به قوه قضائیه خواستار اعدام معترضین شده است.

در این نامه که توسط احمد امیرآبادی فراهانی در جلسه علنی روز یکشنبه قرائت شد، آمده است:

ما نمایندگان این ملت از تمامی مسئولین کشور از جمله قوه قضائیه می خواهیم که هر چه سریع تر با محاربین، برخورد عبرت آموز کرده و حکم الهی را نسبت به محاربین در هر لباس و صنفی و نیز دستور حیات بخش قصاص را اجرا کنند.

سرکوب مرگبارمعترضان در اعتراضات سراسری ایران

 

نیروهای امنیتی در ایران، سرکوب بیرحمانه و خشونت عریانی را از۲۶ شهریور (۱۷ سپتامبر) تا به امروز علیه معترضین در خیابانهای ایران به کار گرفته اند.
فرمانده سپاه پاسداران مدعی است که آنها فقط از سلاح های غیرمرگبار در مهار اعتراضات استفاده می کنند. اما شواهد بدست آمده، سطح دیگری از خشونت علیه مردم و معترضان را نشان میدهد و هدف به صورت مشخص نه کنترل و مهار جمعیت، که کاملا با هدف کشتن به کار گرفته میشوند. کما اینکه حتی در موارد متعددی از سلاحهای غیرکشنده مانند باتوم هم چنان افراطی استفاده شده که باعث کشته شدن معترضان شده است.
گزارش حاضر، مرور مختصری است بر نحوه مقابله نیروهای امنیتی و انتظامی و مأموران لباس شخصی حکومت ایران با معترضین و نحوه قتل برخی از آنها.

مقابله دهها نفره با یک معترض تنها

در تازه‌ترین نمونه، که در اوائل آبان ۱۴۰۱ فاش شد، ماموران حکومتی پس از یورش جمعی به شهروند معترضی در محله نازی آباد تهران، از نزدیک به او شلیک کردند و با موتور از رویش رد شدند. ویدئوی مربوط به این صحنه، خشم و انزجار عمومی را برانگیخت و جای انکار و فرافکنی برای مقامات ایران باقی نگذاشت. کاربران فضای مجازی در ایران، این فیلم را چهره بدون رتوش رژیم ایران نامیده‌اند.
آنچه که در نازی آباد رخ داد یکی از شیوه های شناخته شده و رایج مأموران حکومتی در برخورد با معترضین است. ولی تنها یک مورد است که کسی موفق به فیلمبرداری شده است

حق متفاوت بودن در ایران

 

نقض حقوق اقلیت‌های مذهبی در ایران؛ بررسی سرکوب شهروندان بهائی در یک سال گذشته

۱. مقدمه؛ گستره برخوردهای امنیتی و قضایی

نقض حقوق بشر در ایران تنها به معترضان و مخالفان سیاسی محدود نیست. شهروندانی که اعتقادات مذهبی آنان با باورهای رسمی حاکمیت متفاوت است نیز با بازداشت، پیگرد قضایی، محرومیت از تحصیل و اشتغال و محدودیت در زندگی خصوصی مواجه می‌شوند. وضعیت شهروندان بهائی یکی از نمونه‌های مستند این برخوردهاست.

در داده‌های گردآوری‌شده از فروردین تا پایان مهر ۱۴۰۵، دست‌کم ۱۱۸ شهروند بهائی دارای هویت مشخص، شامل ۶۰ زن و ۵۸ مرد، در ۱۱ استان ایران با انواع برخوردهای امنیتی و قضایی مواجه شده‌اند. این آمار، که مجموع آن هنوز به‌طور کامل و مستقل بازسازی نشده، بخشی از اقدامات ثبت‌شده در سال ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد.

شاخصموارد ثبت‌شده
شهروندان دارای هویت مشخص۱۱۸ نفر
بازداشت اولیه۳۲ نفر
شهروندان دارای جلسه دادگاه۲۷ نفر
صدور یا تأیید حکم حبس۳۰ نفر
مجموع احکام حبس۱۵۵ سال، ۱۰ ماه و ۹ روز
انتقال به زندان برای اجرای حکم۱۷ نفر
محرومیت از حقوق اجتماعی۲۰ نفر؛ مجموعاً ۱۴۹ سال و یک روز
موارد ثبت‌شده تفتیش منزل۳۸ مورد
صدور حکم مصادره اموال۴ نفر
محرومیت از ادامه تحصیل۲ نفر

این آمارها دارای هم‌پوشانی هستند و مجموع احکام صادرشده لزوماً معادل مدت حبس قابل اجرا نیست.

بیشترین شمار شهروندان شناسایی‌شده در فارس و یزد، هرکدام ۲۵ نفر، مازندران ۲۳ نفر، اصفهان ۱۴ نفر و تهران ۱۰ نفر ثبت شده است. سایر موارد در البرز، کرمان، خراسان رضوی، خراسان جنوبی، سمنان و سیستان و بلوچستان گزارش شده‌اند.

۲. پیگرد قضایی؛ از اتهامات مذهبی تا احکام سنگین زندان

یکی از پرونده‌های مهم به ۲۶ شهروند بهائی در شیراز مربوط است که پس از حدود یک دهه رسیدگی قضایی، بار دیگر به دادگاه احضار شدند. این افراد، که پرونده آنان از سال ۱۳۹۵ آغاز شده بود، در سال ۱۴۰۱ مجموعاً به ۸۵ سال حبس، ۲۴ سال تبعید و ۵۲ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شدند. پس از نقض احکام در دیوان عالی کشور، شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان فارس در دی‌ماه ۱۴۰۱ حکم تبرئه هر ۲۶ نفر را صادر کرد.

با این حال، درخواست اعمال ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری از سوی رئیس کل دادگستری استان فارس، پرونده را دوباره به جریان انداخت. جلسه جدید برای ۱۹ مهر ۱۴۰۵ در شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز، به ریاست قاضی محمود ساداتی، تعیین شد. نتیجه این رسیدگی در اطلاعات موجود مشخص نیست

ایران: شکاف میان روایت رسمی «زندان‌بانی اسلامی» و واقعیت شرایط زندان‌ها

 

خلاصه اجرایی

مقام‌های قضایی جمهوری اسلامی ایران به طور مکرر از «زندان‌بانی اسلامی»، لزوم رعایت کرامت زندانیان، کاهش جمعیت کیفری و توجه به وضعیت زندانیان سخن می‌گویند. در مقابل، گزارش‌های رسیده از زندان‌های مختلف کشور از جمله زندان تهران بزرگ، زندان مرکزی کرج، زندان بیرجند و زندان مراغه تصویری متفاوت ارائه می‌دهند؛ تصویری که در آن تراکم جمعیت، کف‌خوابی، کمبود غذا، محرومیت از درمان، محدودیت شدید دسترسی به امکانات بهداشتی، نگهداری طولانی‌مدت در سلول انفرادی، ادعاهای شکنجه و رفتارهای تحقیرآمیز مشاهده می‌شود.

این گزارش استدلال می‌کند که میان روایت رسمی جمهوری اسلامی درباره زندان و واقعیت توصیف‌شده توسط زندانیان، خانواده‌ها و منابع مطلع شکافی عمیق وجود دارد. این شکاف نه تنها به حقوق بنیادین زندانیان آسیب وارد می‌کند، بلکه نگرانی‌های جدی درباره پایبندی جمهوری اسلامی ایران به تعهدات خود ذیل حقوق بین‌الملل حقوق بشر، به ویژه در زمینه منع شکنجه، رفتار انسانی با افراد محروم از آزادی و حق دسترسی به درمان ایجاد می‌کند

۱۴۰۵ آبان ۱۵, جمعه

نلسون ماندلا؛ قواعدی که در زندان‌های ایران نقض می‌شوند

 


گزارش‌های حقوق بشری از ازدحام، محرومیت درمانی، شکنجه، حبس انفرادی و محدودیت ارتباط خانوادگی در زندان‌های ایران، فاصله عملکرد دیکتاتوری حاکم با استانداردهای رفتار انسانی را نشان می‌دهد

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۵ آبان‌ماه ۱۴۰۵ – قواعد نلسون ماندلا، کرامت انسانی را مبنای رفتار با زندانیان قرار می‌دهد؛ اما گزارش‌های سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری درباره زندان‌های ایران، تصویری از نقض مکرر همین استانداردها ارائه می‌کنند. محرومیت از درمان، شرایط غیربهداشتی، شکنجه و محدودیت تماس با خانواده، از محورهای مستند این گزارش‌هاست. بررسی این موارد نشان می‌دهد چگونه سلب آزادی با محرومیت‌هایی همراه می‌شود که فراتر از محدودیت‌های ضروری زندان است.

۱۴۰۵ مهر ۱۹, یکشنبه

روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام؛ دست‌کم ۶۱۷ اعدام در ایران و درخواست سازمان حقوق بشر ایران برای توقف فوری اعدام‌ها

 


سازمان حقوق بشر ایران؛ ۱۸ مهر ۱۴۰۵: از ابتدای سال ۲۰۲۶ تاکنون، دست‌کم ۶۱۷ نفر در ایران اعدام شده‌اند؛ یعنی به‌طور متوسط، روزانه بیش از دو اعدام. در سال‌جاری میلادی، همچنین شمار اعدام‌ها با اتهامات سیاسی و امنیتی، از جمله اعدام معترضان و دیگر زندانیان سیاسی، به‌شدت افزایش یافته است. با این‌حال، حدود ۸۷ درصد از کل اعدام‌ها به جرائم عادی، عمدتاً قتل و جرائم مرتبط با مواد مخدر، مربوط بوده است. نام و چهره بیشتر این افراد برای افکار عمومی ناشناخته مانده و اعدام بسیاری از آنان با کمترین توجه یا بدون هیچ بازتابی صورت گرفته است. این گزارش روایت شماری از آنان، از جمله کودکان-مجرم، اقلیت‌های اتنیکی و زنان را بازگو می‌کند.

به مناسبت روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام، سازمان حقوق بشر ایران از جامعه جهانی می‌خواهد توقف فوری اعدام‌ها در ایران را در تمام تعاملات با جمهوری اسلامی در اولویت قرار دهد.

محمود امیری‌مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، گفت: «توقف فوری اعدام‌ها در ایران باید به یک هدف فوری و مشخص بین‌المللی تبدیل شود. دولت‌هایی که با جمهوری اسلامی در ارتباط‌اند، باید تعلیق اجرای احکام اعدام را در صدر دستور کار هر گفت‌وگو و مذاکره قرار دهند و برای دستیابی به این هدف، به‌صورت هماهنگ و مستمر عمل کنند.»

او افزود: «افزایش اعدام معترضان و زندانیان سیاسی نیازمند اقدام فوری جامعه جهانی است. اما صدها نفری که به‌دلیل جرائم عادی اعدام می‌شوند، نباید فقط به این دلیل که کسی نامشان را نمی‌داند، در آمارها محو شوند. مخالفت با مجازات اعدام نباید به هویت فرد محکوم یا اتهامی که به او نسبت داده شده بستگی داشته باشد. هر اعدام باید غیرقابل قبول باشد. توقف اجرای احکام اعدام، نخستین گام فوری برای پایان دادن به مجازات اعدام در ایران است.»

گزارش دیده‌بان حقوق بشر از «سونامی سرکوب» پس از اعتراضات سراسری؛ ده‌ها هزار بازداشت و خطر اعدام‌های مخفیانه

 


دیده‌بان حقوق بشر در گزارشی تازه اعلام کرده است که پس از سرکوب خونین اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، موج گسترده‌ای از بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و تهدید به اعدام در ایران جریان دارد

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۶ اسفند‌ماه ۱۴۰۴ – همزمان با گذشت هفته‌ها از سرکوب خونین اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، دیده‌بان حقوق بشر در گزارشی که ۵ اسفند ۱۴۰۴ منتشر کرده، از آنچه «سونامی سرکوب» نامیده، پرده برداشته است. بر اساس این گزارش، از هفتم دی‌ماه و به‌ویژه پس از کشتارهای ۱۸ و ۱۹ دی، نهادهای امنیتی ده‌ها هزار نفر، از جمله کودکان، را بازداشت کرده‌اند و بسیاری از آنان در معرض شکنجه، محاکمه‌های ناعادلانه و خطر اعدام قرار دارند.

اخاذی از خانواده بازداشت‌شدگان در شیراز؛ دریافت صدها میلیون تومان بدون حکم قضایی
اخاذی از خانواده بازداشت‌شدگان در شیراز؛ دریافت صدها میلیون تومان بدون حکم قضایی

موج بازداشت‌های گسترده پس از اعتراضات سراسری

در گزارش دیده‌بان حقوق بشر آمده است که اعتراضات سراسری که از دی‌ماه ۱۴۰۴ آغاز شد، با سرکوبی گسترده و خشونت‌بار مواجه شده است. پس از وقایع ۱۸ و ۱۹ دی، بازداشت‌های گسترده در شهرهای مختلف شدت گرفت و دامنه آن تنها به معترضان خیابانی محدود نماند.

به گفته این سازمان، معترضان، دانشجویان، دانش‌آموزان، وکلا، پزشکان، روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی و مدنی، ورزشکاران و حتی اعضای اقلیت‌های قومی و مذهبی از جمله بهائیان در میان بازداشت‌شدگان هستند. گزارش تأکید می‌کند که شمار بازداشت‌شدگان به ده‌ها هزار نفر می‌رسد.

این موج بازداشت‌ها در شرایطی صورت گرفته که فضای امنیتی در بسیاری از شهرها همچنان سنگین است و حضور گسترده نیروهای امنیتی، ایست‌های بازرسی و کنترل تلفن‌های همراه شهروندان ادامه دارد.

ناپدیدسازی قهری و بی‌خبری خانواده‌ها

یکی از محورهای اصلی گزارش، موضوع ناپدیدسازی قهری است. دیده‌بان حقوق بشر اعلام کرده است که بسیاری از بازداشت‌شدگان در بی‌خبری کامل از جهان خارج نگهداری می‌شوند. برخی از آنان در مراکز رسمی و برخی دیگر در بازداشتگاه‌های غیررسمی یا مخفی نگهداری می‌شوند.

خانواده‌ها و وکلا اعلام کرده‌اند که مقامات از ارائه هرگونه اطلاعات درباره محل نگهداری یا وضعیت سلامت بازداشت‌شدگان خودداری می‌کنند. این سازمان چنین رفتاری را «مصداق ناپدیدسازی قهری» دانسته و آن را جرمی جدی بر اساس حقوق بین‌الملل توصیف کرده است.

بی‌خبری طولانی‌مدت خانواده‌ها از سرنوشت عزیزانشان، به گفته فعالان حقوق بشر، یکی از ابعاد نگران‌کننده وضعیت پس از اعتراضات سراسری است.

صدور حکم اعدام محمد عباسی در دادگاه شتابزده پس از اعتراضات سراسری
صدور حکم اعدام محمد عباسی در دادگاه شتابزده پس از اعتراضات سراسری

شکنجه، اعترافات اجباری و خطر اعدام

در بخش دیگری از این گزارش به موارد متعدد شکنجه و بدرفتاری اشاره شده است. بنا بر مستندات ارائه‌شده، بازداشت‌شدگان در معرض ضرب و شتم شدید، خشونت جنسی و جنسیتی، محرومیت غذایی، تهدید به اعدام و محرومیت از خدمات درمانی قرار گرفته‌اند.

دیده‌بان حقوق بشر همچنین اعلام کرده که ۱۳۹ ویدئوی منتشرشده از «اعترافات» تلویزیونی را بررسی کرده است. این ویدئوها که تا ششم فوریه از رسانه‌های دولتی پخش شده‌اند، به گفته این نهاد نقض آشکار منع شکنجه و اصل برائت محسوب می‌شوند.

در این گزارش نسبت به خطر اعدام‌های فوری و خودسرانه هشدار داده شده و تأکید شده است که برخی بازداشت‌شدگان ممکن است در معرض صدور احکام اعدام در روندهای قضایی ناعادلانه قرار گیرند.

فضای امنیتی و کارزار سازمان‌یافته سرکوب

دیده‌بان حقوق بشر نتیجه‌گیری کرده است که استفاده از تصاویر دوربین‌های مداربسته، پهپادها و فناوری‌های نظارتی برای شناسایی معترضان، نشان‌دهنده یک کارزار سازمان‌یافته برای ایجاد رعب و خاموش‌کردن اعتراضات سراسری است.

همچنین نگهداری بازداشت‌شدگان در بندهای تخلیه‌شده زندان‌ها و بازداشتگاه‌های ثبت‌نشده، به‌عنوان بخشی از این روند توصیف شده است. این وضعیت در کنار تداوم حضور نیروهای امنیتی در شهرها، حاکی از استمرار فضای سرکوب پس از فروکش‌کردن اعتراضات خیابانی است.

یورش به روستای چنار اسدآباد و بازداشت گسترده شهروندان؛ تداوم موج دوم سرکوب معترضان
یورش به روستای چنار اسدآباد و بازداشت گسترده شهروندان؛ تداوم موج دوم سرکوب معترضان

درخواست اقدام فوری بین‌المللی

در پایان، دیده‌بان حقوق بشر از کشورهای عضو سازمان ملل خواسته است که برای مقابله با وضعیت ایجادشده پس از اعتراضات سراسری اقدام کنند. این سازمان از دولت‌ها خواسته است:

آزادی فوری بازداشت‌شدگان خودسرانه را مطالبه کنند؛

سرنوشت و محل نگهداری ناپدیدشدگان قهری را روشن کنند؛

اجرای هرگونه اعدام برنامه‌ریزی‌شده را متوقف سازند؛

به ناظران مستقل بین‌المللی، به‌ویژه هیأت حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره ایران، دسترسی کامل و بدون مانع بدهند.

همچنین از مقامات قضایی سایر کشورها خواسته شده است بر اساس اصل صلاحیت جهانی، تحقیقات کیفری درباره جرایم بین‌المللی احتمالی را آغاز کنند.

گزارش تازه دیده‌بان حقوق بشر نشان می‌دهد که پیامدهای اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ همچنان ادامه دارد و سرکوب، بازداشت و فشارهای امنیتی نه‌تنها پایان نیافته، بلکه در قالبی گسترده و سازمان‌یافته‌تر دنبال می‌شود؛ وضعیتی که از نگاه این سازمان، نیازمند واکنش فوری جامعه بین‌المللی است.

۱۴۰۵ مرداد ۹, جمعه

با چهره نازیبا و حیله گری های حدادعادل کارچاق کن رژیم بیشتر آشنا شوید

 


شکر خوردن و درافشانی حداد عادل

آقای حداد عادل پادو درگاه ولایت، شکر افشانی فرمودند: “مردم از مغازه هایی که درسردر خود از واژه های بیگانه استفاده می کنند، خرید نکنند امام زمان ناراحت می شود”!!. به راستی وقاحت و بی شرمی تا به کجا! و هرزگی و پستی تا چه اندازه؟!. این آقا و افرادی مانند او که رژیم جهنمی اسلامی را ساخته اند، آنچنان با گستاخی و فرومایگی سخن می گویند که گویا ملت ایران یک مشت خر و گاوند وبه این مزخرفات و یاوه گویی ها توجهی دارند. امثال حداد عادل ها، که تعدادشان هم کم نیست و نمونه آن احمدی نژاد رئیس به اصطلاح جمهور دلقک و مالیخولیایی رژیم بود، آنچنان از سکوت و بی اعتنایی مردم سوء استفاده کرده و می کنند که شنیدن آن ها حتی برای کودکان نیز مسخره و خجالت آور است.

سنجش و ارزیابی این گفتار

این گفتار با هر منطقی که بررسی شود، کودکانه است. زیرا، مردم در خرید خود آزادند و کاری هم به تابلو و نوشته بالای سر در مغازه ها ندارند.وقتی شما در ژاپن خرید می کنید، نام و نوشته ها ژاپنی است. اگر هم در اسرائیل باشید، نوشته ها و مفهوم آن عبری است. در ایران نیز مغازه دار بر اساس ذوق و سلیقه خود نامی را بر می گزیند و برای جلب مشتری بیشتر، ممکن است به دو یا چند زبان نیز بنیوسد. اینها آزادی در کسب و کار، و نخستین گام در راه آزادی انسان است.

۱۴۰۵ مرداد ۳, شنبه

دادخواهی از کجا می‌آید؟

 



تجربه‌های جهانی از آفریقای جنوبی تا آمریکای لاتین نشان داده‌اند دادخواهی زمانی پایدار می‌شود که به نهاد تبدیل شود: سازوکارهای حقیقت‌یابی، آرشیوهای حافظه، فرآیندهای جبران خسارت و شبکه‌های مستندسازی ابزارهایی بوده‌اند برای تبدیل رنج به «حافظه‌ی فعال».

اگر بخواهیم از همان ابتدا از یک سوءتفاهم رایج عبور کنیم، باید بگوییم در بسیاری از بحث‌های اجتماعی «خشم» و «خشونت» به‌اشتباه هم‌معنا فرض می‌شوند؛ در حالی‌که از منظر روان‌شناختی و اخلاقی، این دو نه‌تنها یکسان نیستند، بلکه اغلب در نسبتِ معکوس قرار می‌گیرند. در جوامع بحران‌زده به‌ویژه در بافت‌هایی که خشونت ساختاری به شکل سرکوب، حذف صداها و انکار عاملیت فردی/جمعی عمل می‌کندمفهومی به نام «دادخواهی» سر بر می‌آورد. اما این سر بر آوردن، محصولِ خشونت نیست؛ محصولِ چیزی است که از دلِ تجربه‌ی نقض، انکار و بی‌عدالتی بیرون می‌زند: خشم اما نه خشم کور، بلکه خشم اخلاقی، آگاه و معطوف به عدالت؛ خشمی که می‌گوید: «مرزی نقض شده؛ پاسخ بده.»

زندانیان سیاسی در سایه سرکوب، اعدام و بحران حکمرانی در ایران

 


۲۰ ژوئن، روز جهانی حمایت از زندانیان سیاسی در ایران، تنها یک مناسبت نمادین برای یادآوری سرنوشت زندانیان سیاسی نیست. این روز در طول سال‌های گذشته به بستری برای بازخوانی یکی از بنیادی‌ترین شکاف‌های موجود در جامعه ایران تبدیل شده است؛ شکاف میان جامعه‌ای که خواهان آزادی، عدالت و کرامت انسانی است و ساختار قدرتی که برای حفظ خود بیش از پیش به ابزارهای سرکوب، زندان، شکنجه و اعدام متکی شده است.

انتخاب ۲۰ ژوئن (۳۰ خرداد) به عنوان روز جهانی حمایت از زندانیان سیاسی در ایران، به دو رویداد مهم تاریخ معاصر ایران گره خورده است. نخست ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ که آغاز یکی از گسترده‌ترین موج‌های سرکوب سیاسی پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود و دوم ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ که سرکوب اعتراضات مردمی پس از انتخابات ریاست جمهوری، بار دیگر مسئله زندانیان سیاسی را به یکی از مهم‌ترین مسائل جامعه ایران تبدیل کرد. اما ۲۰ ژوئن ۱۴۰۵ در شرایطی فرا می‌رسد که مسئله زندانیان سیاسی وارد مرحله‌ای تازه شده است. امروز زندان دیگر صرفاً محل نگهداری مخالفان سیاسی نیست، بلکه به یکی از مهم‌ترین ابزارهای حکمرانی در حاکمیت جمهوری اسلامی تبدیل شده است. در چنین شرایطی دفاع از زندانیان سیاسی تنها دفاع از حقوق گروهی محدود نیست؛ بلکه دفاع از حق اعتراض، آزادی بیان، آزادی تشکل، حق دسترسی به اطلاعات، کرامت انسانی و امکان زیستن در جامعه‌ای آزاد است.

بابک خرمدین که بود؟

 


بابک خرمدین که بود؟

۱۴۰۵ تیر ۳۱, چهارشنبه

انسان، آخرین سنگر؛ از فریاد برانژه تا شلیک کمیسر مولدووان

 


 فرشته قادری

سه گلوله آخر

به انتقام مادر!

صحنه‌ای ماندگار از فیلم «کمیسر متهم می‌کند». کمیسر مولدووان، که مادرش را اعضای گارد آهنین به تازگی کشته‌اند، سه گلوله آخر را در هفت‌تیرش جاگذاری می‌کند؛ با خونسردی تمام روی سن سینمای خالی می‌آید و سه نفر از اعضای زبده‌ی گارد آهنین را، که در انتهای سینما پناه گرفته‌اند، با همان سه گلوله از پا در می‌‌آورد. 

فیلم کمیسر متهم می‌کند (۱۹۷۴) ماجرای رومانی در سال ۱۹۴۰ را روایت می‌کند. فیلم با فضایی خفقان‌آور آغاز می‌شود، آن زمان که یک دیکتاتوری نظامی-فاشیستی به پشتیبانی نازی‌ها به حکومت رسیده است. حکومت رومانی با شبه‌نظامیانی به نام گارد آهنین ائتلاف کرده بود که در فیلم، اعضای آن با کت‌های چرمی مشکی و ظاهری مخوف نمایان می‌شوند. همین گروه مسئول کشتار زندانیان سیاسی معترض در زندان ویراگا (در اصل، زندان ژیلاوا در بخارست) بودند. 

حکومت و مقامات فاسد پلیس برای خواباندن صدای مردم و فریب افکار عمومی، کمیسر مولدووان را که وابستگی سیاسی ندارد، مسئول پرونده‌ی کشتار زندانیان می‌کنند. اما مولدووانِ سرسخت و فسادناپذیر بلای جان آنان می‌شود و با افشای دست‌داشتن گارد آهنین در قتل‌ها، آنها و مقامات رومانی و قوه‌ی قضاییه را رسوا می‌سازد. 

مولدووان، کمیسری است ورزیده، زیرک و آماده، با کلاه شاپو و بارانی خاکستری بلند، که با صدایی بم و خش‌دار حرف می‌زند. با چهره‌ای مصمم، سرسخت و کاریزماتیک. هنرپیشه‌ای که نقش او را بازی می‌کند کسی نیست جز خود کارگردان سرجیو نیکولائسکو. حتی صحنه‌ی نهایی فیلم، غلت‌خوردن مولدووان روی تپه پس از اصابت ده‌ها گلوله، تنها با یک برداشت و توسط خودِ

۱۴۰۵ تیر ۲۷, شنبه

۱۸تیر، ۲۷سال بعد؛ خامنه‌ای در روزی‌که نسخه اصلاحات را پیچید خاک می‌شود

 


۲۷ سال از ۱۸تیر۱۳۷۸ که نیروهای رسمی امنیتی و «انصار حزب‌الله»، گروه فشار «علی خامنه‌ای» به کوی دانشگاه تهران حمله کردند و اعتراضات مسالمت‌آمیز دانشجویان را به خاک و خون کشیدند، می‌گذرد. حالا درست در هجدهم تیر، علی خامنه‌ای به خاک سپرده می‌شود؛ مردی که با حکم حکومتی خود نیم‌چه آزادی بیان که در اواخر دهه هفتاد در ایران به‌دست آمده بود را از میان برد و رویای چندین نسل برای دموکراسی را ناتمام گذاشت.۱۸تیر۷۸ بارها از سوی روزنامه‌نگاران، فعالان دانشجویی و مدنی به نقطه عطف مبارزه مردم ایران علیه استبداد قلمداد شده است، اما نقطه بی‌برگشتی نیز در زندگی شخصی و اجتماعی انسان‌هایی بوده که آن‌روزها یا دانشجو بودند یا روزنامه‌نگار و برای مبارزه با استبداد به خیابان آمده بودند.

این گزارش در گفت‌وگو با «آسیه امینی»، روزنامه‌نگار و شاهد سرکوب اعتراضات در تیرماه۷۸ و «احمد باطبی»، دانشجوی معترضی که بازداشت شد، ۱۷‌ماه شکنجه شد و به اعدام محکوم شد، اما نهایتا حکمش شکست، درباره نقش خامنه‌ای و تاثیر سرکوب تیر۱۳۷۸ بر زندگی ایرانیانی است که امید به تغییر از راه اصلاحات بسته بودند، امیدی که دیگر از میان رفته است.

کشتار دی ۱۴۰۴ ایران

 


کشتارهای دی ۱۴۰۴ ایران به مجموعه‌ای از گزارش‌ها دربارهٔ کشته شدن گستردهٔ غیرنظامیان به‌دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران و شبه‌نظامیان خارجی تحت حمایت نظام جمهوری اسلامی ایران در جریان خیزش ۱۴۰۴ ایران اشاره دارد.[۱] تا تاریخ ۵ بهمن ۱۴۰۴، برآوردها از شمار جان‌باختگان از ۲۹۸۶ آمار دولتی جمهوری اسلامی تا ۶٬۴۸۸ تن کمترین تا بیش از ۴۳٬۰۰۰ تن را دربر می‌گرفت،[۲] که شامل ۲۰۹ فرد نظامی و غیرنظامی وابسته به حکومت می‌شد،[۳] و این رویدادها را به یکی از بزرگ‌ترین کشتارها در تاریخ معاصر ایران تبدیل می‌کند.[۴][۵][۶]

بر اساس گزارش‌ها، در ۱۹ دی ۱۴۰۴، علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در جلسهٔ شورای عالی امنیت ملی، دستور سرکوب اعتراضات «به هر وسیلهٔ لازم» را صادر کرد. به‌دنبال این دستور، نیروهای امنیتی با استفاده گسترده از سلاح گرم و سرد علیه معترضان وارد عمل شدند؛ امری که بنا بر گزارش رسانه‌های بین‌المللی به افزایش چشمگیر شمار کشته‌شدگان انجامید.[۷] خود سید علی خامنه‌ای در سخنرانی که پس از کشتار کرد اعتراف کرد که چند هزار نفری کشته شدند.[۸]

در ۲۲ دی، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه تأیید کرد که نیروهای امنیتی مستقیماً به معترضان شلیک کرده‌اند.[۹] در ۲۵ ژانویه، تایم گزارش داد که فهرست مشخصی شامل ۳۰٬۳۰۴ مورد مرگ ثبت‌شده مرتبط با اعتراضات در بیمارستان‌های غیرنظامی فقط برای ۱۸ و ۱۹ دی وجود دارد.[۱۰][۱۱] در همان روز، ایران اینترنشنال با استناد به اسناد و منابع خود، شمار کشته‌شدگان را بیش از ۳۶٬۵۰۰ نفر برآورد کرد.[۱۲] در ۲۸ ژانویه، روزنامهٔ گاردین گزارش داد که شمار جان‌باختگان ممکن است بیش از ۳۰٬۰۰۰ نفر باشد و این‌که کمتر از ۱۰٪ از مرگ‌ها ممکن است به‌طور رسمی ثبت شده باشند.[۱۳]

به‌دلیل قطع سراسری اینترنت در ایران و محدودیت شدید دسترسی به اطلاعات، آمار دقیق قربانیان این رویداد همچنان نامشخص است. سی‌بی‌اس نیوز با استناد به تصاویر منتشرشده از سردخانه‌ها و گزارش‌های میدانی، این کشتار را یکی از مرگبارترین موارد استفاده از قوهٔ قهریه علیه معترضان در تاریخ معاصر توصیف کرده است.[۱۴] برخی منابع بین‌المللی این کشتار را از نظر شمار قربانیان در زمرهٔ مرگبارترین سرکوب‌های دولتی علیه معترضان در دورهٔ معاصر دانسته‌اند و از آن با تعابیری چون «نسل‌کشی در تاریکی دیجیتال» یاد کرده‌اند.[۱۵][۱۶]

سوگند- دختری که حق زندگی کردن از او گرفته شد

    سوگند صیادی؛ شانزده سال زندگی که به پایان رسید، اما پرسش‌هایش هنوز باقی است... سوگند صیادی فقط شانزده سال داشت؛ سنی که باید تمام دغدغه‌ه...