🔴 هنر اعتراضی - جلادان در آتش می سوزند !
طرح از رضا جوزانی
تحلیلی از مفهوم «غارت»: از غارت ثروت ملی تا تخریب زیرساخت های ایران
در ادبیات سیاسی و اجتماعی امروز ایران، واژه «غارت» دیگر فقط یک اصطلاح انتقادی سخت نیست، بلکه توصیف واقعیتی عینی است که ریشه در لایه های مختلف زندگی مردم دارد.
فساد ساختاری و فرار سرمایه
یکی از آشکارترین نشانه های این وضعیت، اختلاس نجومی و سیستماتیک است. برخلاف موارد فساد، ما با شبکه ای روبرو هستیم که ثروت عمومی را با دور زدن قانون و ایجاد اجاره اطلاعات به حساب های شخصی و خارجی منتقل می کند. پدیده «آقایان» نماد زنده این تبعیض است، طبقه ای که از نعمت های کشور بهره مند می شود در حالی که توده های مردم با تورم طاقت فرسا دست و پنجه نرم می کنند.
اولویت ایدئولوژی بر رفاه ملی
در چهار دهه گذشته، بخش بزرگی از درآمدهای حاصل از فروش نفت و گاز که باید صرف نوسازی زیرساخت ها، آموزش و بهداشت می شد، صرف توسعه طلبی منطقه ای و پروژه های ایدئولوژیک شده است. این رویکرد باعث شده است که ثروت ملی نه صرف توسعه ایران، بلکه صرف تقویت نفوذ سیاسی فراتر از مرزهایش شود، که نتیجه مستقیم فقر گسترده و فروپاشی طبقه متوسط است.
غارت منابع محیط زیستی، میراثی که نابود شد
غارت در ایران محدود به پول نیست. مدیریت ناکارآمد و نگاه کوتاه مدت به منابع منجر به غارت زیست محیطی می شود. خشک شدن دریاچه ها، نشست زمین و از دست رفتن جنگل ها نتیجه پروژه های اجاره ای (مانند ساخت سدهای بی هدف توسط نهادهای نظامی) است که سودهای کلانی برای پیمانکاران دولتی به همراه داشته و آینده ایران را نابود کرده است.
نهادهای اقتصادی غیرپاسخگو
وجود نهادها و بنیادهایی که بخش بزرگی از اقتصاد ایران را کنترل می کنند اما پاسخگو به هیچ نهاد منتخب نیستند و از پرداخت مالیات معاف اند، چرخه فساد را کامل کرده است. این انحصار اقتصادی فضای رقابت سالم را نابود کرده و کارآفرینان مستقل را به حاشیه رانده است.
آنچه امروز در ایران به عنوان غارت شناخته می شود، فرآیندی است که در آن «منافع رژیم» بر «منافع ملی» غلبه کرده است. این شکاف عمیق میان ثروت عظیم الهی ایران و میزهای خالی مردم نه تنها باعث بی اعتمادی شده، بلکه جرقه های اصلی اعتراضات سراسری را نیز شعله ور ساخته است. مردم ایران امروز به خوبی می دانند که ریشه مشکلات شان کمبود منابع نیست، بلکه نحوه توزیع و غارت منابع است.
🔴 #هنر_اعتراضی
روز جهانی مبارزه علیه مجازات #اعدام است. جامعه مدنی ایران سالهاست در حال مبارزه با سونامی اعدام، از جمله اعدامهای سیاسی و عقیدتی است.
طبق آمار، مجازات اعدام منجر به کاهش جرم نمیشود بلکه منجر به گسترش خشونت در جامعه میشود.
طرح و متن: روشی روزبهانی
چرا رهبر نمیخواهیم
تاریخچه رهبری سیاسی در نهادهای قدرت از نظر تاریخی گواه این است که همه ساختارهایی که در آن یک فرد و نه حبس با سازمان سیاسی مرکز اقتدار و فرماندهی است، دارای رهبری است. اگرچه مفهوم رهبری در سازمانهای بروکراتیک معنای دیگری دارد ولی رهبری در عرصه سیاسی معنایی جز این ندارد که یک نفر به ارشاد و راهبری جمعیت کثیری می پردازد که حامیان او هستند.
مثلا ناپلیون در فرانسه، گاندی در هند، مائو در چین، لنین در روسیه، کیم در کره شمالی و در ایران خمینی و اینک خامنهای وجود داشته و دارد و در شاخه اپوزیسیون آن رهبری رضاپهلوی متصور است که عمدتا خودخوانده بوده و توسط حامیان او شارژ میشود.
سخنرانی های ریت مجموعه ای از سخنرانی ها هستند که هر سال توسط یکی از اندیشمندان برجسته در رادیو بی بی سی پخش می شوند. هدف این سخنرانی ها ترویج درک عمومی و ایجاد بحث درباره یکی از مهم ترین موضوعات روز است. اولین سخنران این برنامه برتراند راسل، فیلسوف انگلیسی و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۴۸ بود. آرنولد توینبی، ادوارد سعید، آنتونی گیدنز، مایکل سندل و استیفن هاوکینگ از جمله این سخنرانان هستند آن ها در ۷۰ سال گذشته چنین بوده اند.
اصطلاح «حقوق زنان در ایران» به مجموعه ای از حقوق اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و مدنی زنان در جامعه اطلاق میشود که هدف آن تأمین برابری و عدالت جنسیتی و رفع تبعیض ها و محدودیتهای موجود علیه زنان است. این حقوق شامل مسائلی نظیر حق تحصیل، حق کار، حق مشارکت سیاسی، حق انتخاب پوشش، حقوق خانواده و حق امنیت فردی میشود.
در ایران، وضعیت حقوق زنان به طور تاریخی با تغییرات و تحولات قابل توجهی همراه بوده است. با وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، تغییرات عمیقی در ساختارهای حقوقی و قانونی کشور ایجاد شد که مستقیماً بر حقوق و جایگاه زنان تأثیر گذاشت. پس از انقلاب، حقوق زنان در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مورد توجه قرار گرفت و به عنوان یکی از اصول اساسی قانون اساسی مطرح شد. این قانون ضمن تأکید بر نقش زنان به عنوان مادران و اعضای مؤثر خانواده، بر حقوق برابر آنها در زمینه های مختلف اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی نیز تأکید دارد.
«وطن، یعنی همان خاکی که این روزها زیر قدم های لرزان ترس و قدم های استوار اعتراض، بی صدا رنج می برد. ایران من، این بار سقف خانه های شما از باران خیس نیست، بلکه از ترس موشک و بمباران است. یک قلمرو چقدر می تواند به اضطراب کمک کند؟ یک روز در جبهه های جنگ و یک روز در خیابان ها که نام هایشان با فریاد حقیقت می لرزید.
ما نسلی بودیم که می دید و نمی شنید، اما اکنون در وسط میدان ایستاده ایم، در یک طرف سایه سیاه جنگ که نفس صلح را قطع کرده، و در طرف دیگر، نفرتی که سال هاست تلاش می کند راه را به سوی آزادی و فردا هموار کند. برای ما، وطن دیگر فقط یک واژه نیست، بلکه زخمی بر بدن ماست و نوری که در انتهای این تونل تاریک به دنبالش هستیم.
ایران، بمان و دوباره سبز باش، حتی اگر امروز، رنگ خاکستری آوار و قرمزی خون چشمان ما را ابری کند.»
سروش نماینده ناسازه یا تناقضهای نواندیشیدینی در تاریخ اندیشهورزی در ایران معاصر است. او سکولاری شرمگین، مومنی در تناقض، نوستیزی با نقاب مدرنیزمِ بومیگرا و سنتگرایی غرق در امبیولنسی یا بلاتکلیفی است. این خصایص از ویژگیهای روشنگری دینی در ایران معاصر است.
نگاهی به نواندیشی دینی در تاریخ معاصر از عصر مشروطیت تا پس از تاسیس حکومت دینی در کشور نشان از این دارد که زهدان اندیشه دینی تاب جنینِ نوزایی یا نوآفرینیِ دینی را نداشته و این جنین همواره یا ساقط شده یا با تولدی ناقص به دنیای زیست فکری وارد شده است. اختلاط مفاهیم دینی و سنتی با مفاهیم، نمادها و نهادهای مدرن در دنیای پس از مدرنیزم چنان ناشیانه، سودخواهانه و محافظهکارانه دخل و تصرف شده است که صاحبان این نظرات و شبهنظریههای نواندیشی دینی دستاوردی جز بازتولید فقاهت سنتی و اورینتالیزم افراطی نداشتهاند.
اوایل سال ۲۰۰۵، پس از تقریباً پانزده سال کار، پس اندازم را در بانک ماسکان گذاشتم تا بتوانم یک سال بعد با وام ۱۰ میلیون تومان برای خودم خانه بخرم. در آن زمان، من یک آپارتمان ۹۰ متر مربعی در شمال مجیدیه با وام پنج میلیون تومان اجاره کرده بودم.
هنر اعتراضی - هر شب ستارهای به زمین میکشند و باز این آسمان غم زده، غرقِ ستارههاست...
طرح: اسلان آقابابایی
امسال پاییز، همان طور که هر سال معمول است، به ایران رفتم تا مراسمی برای عدالت به مناسبت ۲۷مین سالگرد قتل سیاسی-دولتی مادر و پدرم، پروانه و داریوش فروهر، برگزار کنم.
رویدادهای تابستان نیز سایه سنگینی بر سفر انداخت: حمله نظامی به ایران، سیاست های فاجعه بار رژیمی که باعث حمله شد و


در جدیدترین بخش نشریه جدید ما برای حقوق! دکتر ناتالی آلکیویادو درباره کتاب خود با عنوان «راست افراطی در حقوق بین الملل و اروپا» (راتلج ۲۰۱۹) صحبت می کند.
فرضیه کلی
سرکوب سازمان یافته قیام مردمی در ایران
یک مطالعه پژوهشی درباره ابعاد سیاسی، امنیتی، حقوقی و راه حل های آینده
چکیده: پس از موج جدیدی از اعتراضات و قیام های مردمی در ایران، رژیم جمهوری اسلامی بار دیگر به الگوی تثبیت شده سرکوب متوسل شده است. این مقاله با رویکرد پژوهشی، ریشه های اجتماعی و سیاسی قیام، سازوکارهای سرکوب، پیامدهای انسانی و اجتماعی آن را تحلیل می کند و در نهایت راه حل های عملی در سطوح داخلی و بین المللی ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهد که سرکوب واکنشی موقتی نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی ساختاری برای حفظ قدرت است، استراتژی ای که نه تنها بحران مشروعیت را در بلندمدت حل نمی کند، بلکه آن را عمیق تر می سازد.
خبرگزاری هرانا – پس از اعتراض رییس کل دادگستری فارس به حکم برائت ۲۶ شهروند بهائی ساکن شیراز، دیوان عالی کشور پرونده آنها را برای بررسی مجدد به شعبه همعرض ارجاع داده است. این شهروندان به شعبه دو دادگاه تجدیدنظر استان فارس احضار شدند.
گزارش تحلیلی: جرم انگاری فناوری و فناوری اطلاعات: تشدید سرکوب سیستماتیک در کریدورهای قضایی و امنیتی ۲۴ اپریل ۲۰۲۶ مقدمه: انسداد مطلق اطلاع...