صدای زندانیان ایرانی، یکشنبه ۲۱ مهر ۱۳۰۴ – زندانی سیاسی محمدعلی اکبری منفرد ۵۸ ساله که از پا فلج شده است، برای اولین بار در دهه ۶۰ دستگیر شد و بیش از یک سال در زندان اوین نگهداری شد. در جریان قیام ۲۰۲۲ دوباره دستگیر شد و به مدت پنج ماه در زندان انفرادی در ۲۰۹ اوین تحت فشار و بازجویی قرار گرفت و تهدید به اعدام شد.
این زندانی سیاسی آخرین بار در ۲۲ دی ۱۳۹۴ بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین فرستاده شد. دو روز پیش از او، پسرش محمد حسن اکبری منفرد، از سوی وزارت اطلاعات بازداشت شده بود. آنها از سوی بازجویان وزارت اطلاعات تحت فشار قرار گرفتند تا اعترافات اجباری و مصاحبه های تلویزیونی در مورد مرگ مقیسه و رازینی مجرم را بدست آورند. پس از تخریب زندان اوین، این دو زندانی به زندان فشافویه منتقل شدند و هنوز هم در آنجا هستند. در حال حاضر وضعیت جسمی محمدعلی اکبری منفری به دلیل دیابت و مشکلات قلبی در حال وخامت است. او حتی قادر به راه رفتن نیست و نیاز به مراقبت پزشکی ویژه دارد. زندانی برای حرکت به یک ویلچر یا پیاده روی متکی است ، اما ماموران رژیم مانع از پردازش او می شوند.
ماهیت سیاسی پرونده و نقض حقوق خانوادگی
محمدعلی اکبری منفرد با وجود تبرئه از اتهام قتل همچنان در زندان است. پرونده او کاملاً سیاسی است و فعالان حقوق بشر معتقدند که ادامه حبس و محدودیت های اعمال شده بر او و پسرش بخشی از یک استراتژی هدفمند برای خرد کردن روحیه زندانیان سیاسی و ارعاب خانواده های آنان است. خانواده اکبری منفرد بارها به دادستانی مراجعه کرده اند تا وضعیت او را پیگیری کنند، اما حتی محقق نیز از ملاقات با آنها خودداری کرده است. این رفتار موجی از نگرانی را در میان نزدیکان وی و افکار عمومی ایجاد کرده و عدم شفافیت و پاسخگویی در نظام قضایی را نشان می دهد.
