فوری: حقوق بشر ایران خواستار توقف فوری اخراج فعال حقوق بشر بلوچ و خانواده اش از ترکیه شد
حقوق بشر ایران (۱۸ فبروری ۲۰۲۶):
مرتضی امیری، فعال حقوق بشر ایرانی-بلوچ و همکار حقوق بشر ایران، همراه با همسرش شهربانو بیک رامیانی و دو فرزندشان، سپهر و آدریان امیری، در معرض خطر قریب الوقوع اخراج به ایران قرار دارند.
مرتضی در شامگاه ۱۸ فوریه، حدود ساعت ۸ شب به وقت اروپای مرکزی (۱۰ شب به وقت ترکیه) بازداشت و به مرکز بازداشت اداره امنیت دنیزلی (Denizli İl Emniyet Müdürlüşü) منتقل شد.
مرتضی امیری، فعال حقوق بشر ایرانی-بلوچ، در دنیزلی بازداشت شده و گفته می شود قرار است در روزهای آینده از ترکیه اخراج شده و به جمهوری اسلامی ایران بازگردانده شود. مرتضی قبلاً در ایران بازداشت و شکنجه شده بود تا اعتراف اجباری بگیرد. خانواده اش همچنین مطلع شده بودند که او غیابی به اعدام محکوم شده است. پس از آزادی موقت، توانست ایران را ترک کند و در سال ۲۰۱۴ به ترکیه رسید.
مرتضی امیری عضو قوم بلوچ است و پس از ترک ایران به عنوان فعال حقوق بشر فعال بوده است. او همچنین از آغاز سال ۲۰۲۵ به طور فعال با سازمان حقوق بشر ایران همکاری می کند.
همسرش، شهربانو، که از سرطان رنج می برد، قرار بود در تاریخ ۲۰ فبروری ۲۰۲۶ (دو روز دیگر) تحت عمل جراحی بحرانی در شفاخانه قرار گیرد. این زوج همچنین دو فرزند نوجوان دارند که آن ها نیز بازداشت شده اند.
اخراج خانواده از ترکیه نه تنها مرتضی امیری را در خطر جدی قرار می دهد، بلکه با محروم کردن همسرش از درمان فوری و ضروری، جان او را نیز به خطر می اندازد.
با تأکید بر اینکه اخراج مرتضی امیری او را در معرض خطر قریب الوقوع اعدام، زندان، شکنجه و سایر مجازات های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار می دهد که نقض آشکار «اصل عدم بازگرداندن» است، از مقامات ترکیه می خواهد فوراً هرگونه دستور اخراج آقای امیری و خانواده اش را متوقف کنند.
علاوه بر این، پس از بزرگ ترین قتل عام های جمعی معترضان در سال های اخیر و با وجود صدها معترض بازداشت شده که هنوز در معرض خطر اعدام هستند، اخراج یک فعال حقوق بشر به ایران از همیشه خطرناک تر شده است.
با توجه به مسئولیت سنگین ترکیه در میزبانی پناهندگان در منطقه، حقوق بشر ایران از کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR) می خواهد فوراً اقدام کند تا انتقال مرتضی امیری و خانواده اش به کشور سوم امن را تسهیل کند.
حقوق بشر ایران همچنین از کشورهایی که قادر به پذیرش پناهندگان هستند، به ویژه آن هایی که عضو کنوانسیون ۱۹۵۱ مربوط به وضعیت پناهندگان و پروتکل ۱۹۶۷ آن هستند، می خواهد فوراً اقدام کنند تا از مرتضی امیری و خانواده اش محافظت کرده و امنیت آنان را تضمین کنند.
