به مناسبت روز کارگر: شعری از برتولت برشت "و چون انسان انسان است
خاک را میکاوم
(سعید یوسف)
.
.
خاک را میکاوم:
دکمهای یافتهام
تیلهای، دستۀ فنجانی نیز
و غریوی مدفون
که به شکل علفی میروید.
.
دانهای میجوید مورچهای
سایهای میجوید خرگوشی
و به من مینگرد مرغی با گردنِ کج.
چشم من دوخته بر این همه و هیچ نمیبینم لیک.
از پس پردۀ اشک
چشم من خندۀ خونین تو را میجوید.
.
خاک را میکاوم.
باد در موج علف ولوله میاندازد.
کیست این خسته که از دردِ درون میموید؟
.
.
(فرانکفورت، ۱۳۶۴)
