به مناسبت روز کارگر: شعری از برتولت برشت "و چون انسان انسان است
خاک را میکاوم
(سعید یوسف)
.
.
خاک را میکاوم:
دکمهای یافتهام
تیلهای، دستۀ فنجانی نیز
و غریوی مدفون
که به شکل علفی میروید.
.
دانهای میجوید مورچهای
سایهای میجوید خرگوشی
و به من مینگرد مرغی با گردنِ کج.
چشم من دوخته بر این همه و هیچ نمیبینم لیک.
از پس پردۀ اشک
چشم من خندۀ خونین تو را میجوید.
.
خاک را میکاوم.
باد در موج علف ولوله میاندازد.
کیست این خسته که از دردِ درون میموید؟
.
.
(فرانکفورت، ۱۳۶۴)
https://t.me/Azerbaycan_Musighi/4187
اخویور:
فاطمه مهرعلی يئوا ( فاطما مهرعلی يئوا )
آنانین سسی ( صولح ماهنیسی )
( صلح ماهنیسی )
شعر: نوروز گنجه لی
موسیقی: الکبر تاقی یئو ( علی اکبر تقی یئو )
دستگاه: چاهارگاه 2/4 ( چهارگاه )
🎼🎼🎼🎼🎼
این ترانه با نام های
آنانین سسی (صدای مادر/ندای مادر) و همچنین صلح ماهنیسی (ترانه صلح) یکی از ترانه های مورد علاقه مردم آذربایجان می باشد.
متن ترانه به ترکی: 👇
آنا قلبیم اودلانیر، سوز دوشنده داعوادان
بس دئیلمی ای اینسانلار، توکولدو قان آخدی قان
بس دئیلمی قارا توپراق، سو ایچدی گوز یاشیندان
یئر اوزونده دوستی اولسون، گرک اینسان اینسانین
قلبیمده کی بو آرزولار، آرزیسیدیر زمانین
من آنایام بو سسیمده، یئرین گویون دردی وار
صولحه گلین ای اینسانلار، یوخسا دونیا محو اولار
سیلاحلاری یاندیرین، عرشه قالخسین توستوسی
هر اوبادا هر بیر ائلده، قاناد آچسین صولح سوزو
اوزو گولسون اینسانلارین، بایرام ائتسین یئر اوزو
یئر اوزونده دوستی اولسون، گرک اینسان اینسانین
قلبیمده کی بو آرزولار، آرزیسیدیر زمانین
من آنایام بو سسیمده، یئرین گویون دردی وار
صولحه گلین ای اینسانلار، یوخسا دونیا محو اولار.
============
برگردان فارسی: 👇
مادر قلبم آتش میگیرد وقتی صحبت از جنگ میشود
ای انسانها مگر خونریزی دیگر کافی نیست؟
مگر خاک سیاه بقدر کافی اشک ننوشیده است؟
روی زمین انسانها باید با هم دوست باشند
این آرزوی قلبی من آرزوی زمانه است
من مادر هستم این سخنم درد زمین و آسمان نهفته است
به صلح بیایید و گر نه دنیا محو خواهد شد
سلاحها را بسوزانید تا دودش به عرش برسد
در هر کاشانه ای در هر دودمانی سخن صلح پر بگشاید
تا انسانها بخندند و زمین جشن بگیرد
روی زمین انسانها باید با هم دوست باشند
این آرزوی قلبی من آرزوی زمانه است
من مادر هستم این سخنم درد زمین و آسمان نهفته است
به صلح بیایید و گر نه دنیا محو خواهد شد.
مقدمه: انسداد مطلق اطلاعات
در آوریل ۲۰۲۶، جمهوری اسلامی ایران رویکردی کاملاً امنیتی اتخاذ کرد و حق دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان را به شکلی بی سابقه سرکوب نمود. بر اساس گزارشی از نهاد تنظیم کننده نت باکس در تاریخ ۲۳ اپریل ۲۰۲۶، خاموشی سراسری اینترنت در ایران وارد «۵۵امین روز متوالی» خود شده است. گزارش تأکید می کند که پس از ۱۲۹۶ ساعت، اتصال اینترنت به «سطح عادی ۲ درصد» کاهش یافته است. این محاصره مطلق زمینه را برای اجرای سیاست های حذف امنیتی در سکوت اخبار فراهم کرده است.
فوریه ۲۰۲۶ با افزایش بی سابقه اعدام ها، سرکوب وحشیانه مخالفان و ادامه استفاده سیستماتیک رژیم روحانی از شکنجه و بازداشت های خودسرانه مشخص شده است. اتکای مداوم رژیم به مجازات اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی و ترور به سطح نگران کننده ای رسیده است.
دستگاه اعدام رژیم ایران در ماه فبروری عملیات خود را تشدید کرد و دست کم ۳۰۷ نفر را در ۳۱ ولایت و ۶۵ شهر به کام مرگ کشاند. این رقم وحشتناک شامل اعدام پنج زنی است که به دار آویخته شدند. مقیاس اعدام ها در این دوره نسبت به سال های گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته و بیش از ۴ برابر تعداد کل اعدام های ثبت شده در فوریه ۲۰۲۵ (۷۶ اعدام)، ۸.۵ برابر فوریه ۲۰۲۴ (۳۶ اعدام) و حدود ۷ برابر بیشتر از فوریه ۲۰۲۳ (۴۴ اعدام) بوده است. این روند نگران کننده نشان دهنده تلاش ناامیدانه رژیم برای حفظ قدرت از طریق خشونت و ارعاب محض است.
صدای زندانیان ایرانی، پنج شنبه، ۳۰ اپریل ۲۰۲۶ – غلام حسین محسنی اژه ای، رهبر دستگاه سرکوب و اعدام رژیم، در پاسخ به موج رو به رشد انزجار جهانی از ماشین کشتار رژیم، نقاب خود را برداشت و با زبان تهدیدآمیز بر ادامه سیاست خونریزی و خفه کردن جامعه تأکید کرد.
در روز پنج شنبه، ۳۰ اپریل، رئیس قوه قضاییه دولت که بقای خود را به طناب دار گره زده است، با جسارت بی نظیر به منتقدان جهانی مجازات اعدام پاسخ داد و با همان زبان آشنای اوباش گفت: «شما اشتباه می کنید که می گویید جنایتکاری که دستانش به خون مردم آلوده است نباید اعدام شود.» این بزرگ ترین ماشین جرم و خونریزی در ایران است و دستان خود و دیگر مجرمان با خون هزاران بی گناه و معترض لکه دار شده است.
اژه که آشکارا از فروپاشی ترس در جامعه و فشارهای بین المللی ترسیده بود، نام رمز سرکوب جدید را «مجازات سریع و قاطع» صادر کرد. او آنان را «همکاران دشمن» نامید و به قضات دستور داد تا از دستوراتش پیروی کنند و در صدور حکم اعدام و زندان تردید نکنند. او نهادهای حقوق بشری را «متکبر و سخنگویان دشمن» خواند تا مشروعیت دادگاه های تفتیش عقاید جمهوری اسلامی را به دست آورد.
این سخنان دیوانه وار در زمانی مطرح می شود که روند در ایران چیزی جز یک نمایش امنیتی رکیک نیست. احکام اعدام در اتاق های بازجویی تاریک، تحت شکنجه های وحشیانه و بدون کوچک ترین دسترسی به وکیل مورد نظر صادر می شود. استفاده از اتهامات ساختگی و پیچیده مانند «دشمنی با خدا»، «شورش» و «همکاری با دولت های متخاصم» تنها ابزاری برای حذف فیزیکی مخالفان و انتقام از کسانی است که نمی خواهند کل این نظام فاسد را داشته باشند.
این واکنش های عصبی پس از آن شدت گرفت که گزارشگر ویژه سازمان ملل، مای ساتو، و کمیسر عالی حقوق بشر، فولکر ترک، بیانیه ای صادر کردند و خواستار توقف فوری دستگاه اعدام در ایران شدند.
در نهایت، اظهارات اخیر رئیس قوه قضائیه نباید نتیجه موقعیت قدرت تلقی شود، بلکه محصول ناامیدی مطلق رژیمی است که جز گلوله و طناب زبانی برای صحبت با شهروندانش ندارد. رژیمی که در گرداب بحران های حل نشده گرفتار شده، تنها راه تزریق ترس و برپا کردن دار در خیابان ها و زندان ها را می بیند.
فقدان بخشهای وسیعی از داستانها و تاریخنگاریِ جنگ تا مدتها بعد از پایان یک جنگ بیش از آنکه استثناء باشد قاعدهی معمول است. طرفین درگیر جنگ معمولاً روایتها را به شدت در کنترل خود داشتهاند. حتی وقتی قدرت کشورها بر این روایتها و تاریخنویسیها شروع به کاهش میکند عناصر دیگری ظهور روایتهای جایگزین و تکثرگرایانهای را که پیش از این غایب بودهاند با مانع مواجه میکند؛ عناصری همچون آسیب روانی، شرم، احساس گناه، انتظار عبور از جنگ و بازسازی آنچه تخریب شده و همچنین احساسات وطندوستانه و ملیگرایانه. کمتر کسی است که زندگیاش از جنگ ایران و عراق بهعنوان یکی از طولانیترین و خونبارترین جنگهای میانکشوری در قرن بیستم متأثر نشده باشد.
یکی از بحران های مرکزی برای کارگران در ایران، موج عظیم بیکاری و اخراج ها است که از زمان آغاز جنگ در ۲۹ فوریه سال گذشته شدت بی سابقه ای یافته است.
این موج بیکاری و اخراج ها، البته، ناگهان ظاهر نشد. جنگ ضربه نهایی را وارد کرد، اما به جسدی که قبلاً زخمی شده بود. بازار کار ایران در حال فرسایش تحت فشار تورم، رکود، تعطیلی انرژی، اختلالات اینترنتی، تعویق دستمزدها، مدیریت قدیمی، بدهی شرکت ها و بسته شدن یا تعطیلی جزئی واحدهای تولیدی بود.
بیش از یک ماه از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران گذشته است و اکنون، در حاشیه اخبار مربوط به آتش بس شکننده و مذاکرات میان طرف های درگیر جنگ، ابعاد خسارات ناشی از حملات موشکی آمریکا و اسرائیل به ایران روشن تر می شود. در حالی که بر اساس سازمان پزشکی قانونی کشور، بیش از ۳۳۰۰ نفر در این جنگ کشته شده اند، بررسی برخی گزارش ها نشان می دهد که در میان کشته شدگان، ویژگی های کارگران برخی صنایع بزرگ و کوچک دیده می شود. با جستجوی اخبار منتشر شده در ۴۰ روز جنگ تحمیلی شده، «داوطلب» گزارش هایی از مرگ کارگران در برخی تأسیسات صنعتی و تولیدی مهم به دست آورده است که پیامدهای گسترده جنگ بر زندگی طبقه کارگر را نشان می دهد.
در حالی که آتش بس ادامه دارد، در مناطق صنعتی و سایت های ساختمانی گزارش هایی از بیکاری بی سابقه میلیون ها نفر، ارتشی از کارگران که در صف بیمه بیکاری و یارانه های اندک برای پرداخت هزینه جنگ ایستاده اند، وجود دارد. از کارگرانی که در صنایع مادر کار می کنند تا تعدیلات گسترده در پلتفرم های آنلاین، این روایت اقتصادی است که احتمالاً سال ها به عقب رانده شده است.
بخشی از روزا لوکزامبورگ درباره نظامی گری، جنگ و طبقه کارگر
حتی یک هفته هم نگذشته است از زمانی که منصوب نظامی آلمان، فالکنهاین، در رایشتاگ اعلام کرد که هر کسی که نتواند روی ارتش آلمان در آینده حساب کند، همان طور که همیشه در گذشته حساب می شد، بوی کل تمدن را نمی دهد. در این عبارت، جوهره نظامی گری امروز با دقت به تصویر کشیده شده است. و دادستان «عزیز» من [که روزا لوکزامبورگ را به خیانت متهم کرد] در فرانکفورت سخت ترین کلمه را انتخاب کرده است، وقتی می گوید: «یک سوسیال دموکرات که علیه نظامی گری تحریک می کند باید سال ها زندانی شود چون تلاش کرده دولت را خراب کند.
بنابراین، اطاعت کورکورانه از سربازان شریان دولت است، اما وقتی سرباز شروع به فکر کردن درباره هدف فرمان کند، به جای اینکه دست کور همه دستورات صادرشده توسط مافوق ها باشد، دیگر شریان دولت نخواهد بود و تمام شکوه و قدرت دولت نظامی امروز فرو خواهد ریخت. ارتش اطاعت بی قید و شرط و برده داری را شریان حیاتی دولت می داند. برعکس، آن ها نگران تأمین معیشت و غذای مردم گرسنه نیستند.
عهدنامهٔ ترکمانچای ، پیمانی است که در روز پنجشنبه، ۱ اسفند ۱۲۰۶ خورشیدی (۵ شعبان ۱۲۴۳ قمری) مطابق با ۲۱ فوریه ۱۸۲۸ میلادی در پی جنگهای ا...
